Schimmel

Wat is schimmel?

Schimmels zijn één van de meest voorkomende oorzaken van binnenmilieuvervuiling. De meeste mensen komen vroeg of laat wel eens in contact met deze ongewenste organismen.

Schimmels zijn eigenlijk een soort microscopisch kleine paddenstoelen. Er bestaan meer dan 100.000 verschillende soorten. De meest voorkomende schimmels binnenshuis zijn Penicillium, Cladosporium, Aspergillus, Alternaria en Stachybotrys.

Hoe word je blootgesteld aan schimmel?

Om zich te kunnen ontwikkelen hebben schimmels zuurstof, vocht, een voldoende hoge temperatuur en een voedingssubstraat nodig, zoals vetvlekken, behangpapier, sommige verven, kalk, enz.

Hoe kan de blootstelling aan schimmel je gezondheid beïnvloeden?

Naast de esthetische schade die schimmels toebrengen (gekleurde vlekken, geurhinder, enz.), kunnen ze in sommige gevallen ook gezondheidsproblemen veroorzaken of verergeren, vooral wanneer de persoon die er aan blootgesteld wordt bijzonder gevoelig is en/of wanneer de bewoner blootgesteld wordt aan een grote hoeveelheid schimmel. In sommige gevallen kunnen schimmels en zwammen ook structurele schade toebrengen aan gebouwen (bijvoorbeeld de huiszwam).

Gevoelige personen zijn bijvoorbeeld mensen met luchtwegproblemen (astmapatiënten, allergische en/of atopische personen), mensen met een verzwakt immuunstelsel (vb.: AIDS-patiënten, personen na orgaantransplantaties,…). Kleine kinderen moeten sowieso beschermd worden tegen blootstelling aan schimmel.

“Normaal gezonde” volwassen personen ondervinden over het algemeen geen gezondheidsproblemen van de schimmel die gevonden wordt in een badkamer of kelder. Gezondheidsrisico’s kunnen echter niet volledig uitgesloten worden.

Gebruikers/bewoners van vochtige of schimmelachtige gebouwen hebben een verhoogd risico op:

  • het ervaren van ademhalingsproblemen
  • infecties aan de luchtwegen
  • astma-aanvallen
  • het ontwikkelen van allergische rhinitis en astma

Er is klinisch bewijs dat blootstelling aan schimmel en andere vochtgerelateerde microbiële zaken het risico verhogen op zeldzame aandoeningen, zoals:

Het steeds meer voorkomen van astma en allergieën in veel landen verhoogt het aantal personen die extra gevoelig zijn voor de effecten van vocht en schimmel in woningen.

Hoe kan je het risico op blootstelling aan schimmel beperken?

Om schimmelproblemen te vermijden, is het aangeraden:

  • Alle vormen van vochtigheid te vermijden, vooral waterdamp die condensatie veroorzaakt: droog geen wasgoed binnenshuis; laat geen vloeistoffen langdurig met open deksel koken; gebruik steeds de dampkap; maak reservoirs met stilstaand water regelmatig leeg; enz.
  • Het vocht in de woning te verwijderen door te ventileren (ideaal is een ventilatiesysteem dat constante verluchting mogelijk maakt).
  • Vochtproblemen kunnen ook veroorzaakt worden door bouwtechnische problemen: opstijgend grondvocht, koudebruggen, vochtinsijpeling,... Raadpleeg indien nodig een aannemer of andere specialist die het probleem kan verhelpen.

Wanneer er reeds schimmelproblemen bestaan, moet men stapsgewijs te werk gaan:

  • Sowieso moet je de oorzaak van het vochtprobleem aanpakken, anders zal de schimmel zo goed als zeker (snel) terugkeren!
  • Enkel gezonde personen mogen schimmel verwijderen!! Personen met ademhalingsklachten, zwangere vrouwen,… mogen dit om gezondheidsredenen niet doen. Raadpleeg bij twijfel uw huisarts!
  • Voor de reiniging van beschimmelde oppervlakken kan je volgende stappen ondernemen:
    1. Voor oppervlakken groter dan 3m² schakel je bij voorkeur een professionele dienst in. Vraag indien mogelijk een garantie.
    2. Reinig de aangetaste materialen éérst met een detergent en spoel daarna af met schoon water. Dit reinigen moet je eerst doen omdat ontsmettingsmiddelen niet werken op vette of sterk vervuilde oppervlakten en onwerkzaam worden wanneer ze in contact komen met zeep of synthetische wasmiddelen.
    3. Ontsmet dáárná met een chlooroplossing (javel in water). Hiervoor kan je een verdunning van 1/10 nemen in warm water. Ruwweg een drietal glazen bleekwater op een emmer water van 10 liter volstaan voor een geschikte mengeling. Onverdund bleekwater werkt minder goed. Bij het ontsmetten moet je zoveel vloeistof gebruiken dat de oppervlakken gedurende de inwerktijd nat blijven, waarbij de minimale inwerktijd 5 minuten is. Laat de oplossing best een 10 tot 15 minuten inwerken op het aangetaste oppervlak, vooraleer het te verwijderen.
    4. Zorg dat het behandelde oppervlak nadien volledig droog is.
    5. Het chloorwater mag je zéker niet mengen met ammoniakbevattende producten, om te vermijden dat het toxische chlooraminegas gevormd wordt.
    6. Werk steeds in een voldoende verluchte omgeving (vb. open ramen).
Maak alle voorwerpen, meubelen, gordijnen, speelgoed,… grondig schoon. Voor tapijten moet je een stofzuiger met HEPA-filter (High Efficiency Particulate Air-filter) gebruiken om te vermijden dat de sporen in de lucht terecht komen. Drie opeenvolgende schoonmaakbeurten zijn aangewezen.

Zijn er normen om je gezondheid te beschermen?

Volgens het Binnenmilieubesluit (B.S. 19-10-2004) geldt een richtwaarde van ≤200 KVE/m³.

Referenties

  • Het federale Wetenschappelijk Instituut voor Volksgezondheid: www.indoorpol.com
  • Development of WHO guidelines for indoor air quality: dampness and mould” Report on a working Group meeting Bonn, Germany, 2008.
  • Wonen en Gezondheid; De Schrijver K., Tilborghs G., Wildemeersch D.; Vlaamse Gezondheidsinspectie, 2006.


keer terug naar de vorige pagina